Want straks komen de wolvenHoe kan je aarden in een verwond lichaam, waar kan je landen in een onstabiele wereld? In deze gedichten roept Liesbeth DHoker een sensitief landschap van introspectie en verhoogde aandacht op waarin een ik op zoek is naar transformatie. Onvast, even veranderlijk als de levende wereld waartoe die zich verhoudt en waarin die een houvast vindt, reikend naar een kiemend leven voorbij de verstoring. Lichamelijkheid, herinnering, beweging, kwetsbaarheid en