De woede-uitbarsting van BethMijn religie is: als je iets te zeggen hebt, zeg het dan. Als je daarbij moet schreeuwen, dan is dat kennelijk nodig. Zolang je maar geen geweld gaat gebruiken. Elisabeth. Zeventien jaar en boos. Boos op haar vader, die vertrokken is. Boos op het macho Itali waar ze woont. Op haar moeder en haar slome vriend. Op de leraren, op haar klasgenoten. Boos op zichzelf, want haar zusje is dood en dat is haar schuld. Beth zegt wat ze denkt. Ze kan het niet