ZabriskiePeter Verhelst Wie of wat zullen we vinden als we 's nachts plankgas over de zoutvlakte scheuren onder de onmetelijke sterrenhemel wat zal er in het licht van de koplampen springen? Heeft het fosforescerende ogen? Zal het ons tijdens die ene seconde willen aankijken? In Zabriskie verbeeldt Peter Verhelst waar we als mensheid op afstevenen. Tegelijk is het een ode aan kunst, aan hoop, aan rituele taal, aan beelden, aan pozie. Verhelst schept opnieuw