DageraadS OCHTENDS ZIET ALLES ER ANDERS UIT: het leven, de wereld, wijzelf. Bij het geluid van hanenkraaien en wekkerradios overdenken we het ritme, de belofte en het verlies van de tijd. Historicus en schrijver Guido van Hengel buigt zich in Dageraad over de metafoor van het morgenrood in de geschiedenis, en het verlangen naar een nieuw begin. Hij laat zich daarbij gidsen door uiteenlopende figuren zoals de schrijver Bruno Schulz, de filosoof Hannah Arendt,